Hoe vertel ik het?
Tijdens en na een echtscheiding hebben de kinderen veel steun en uitleg nodig. Hoewel je je als ouder zelf in een emotionele achtbaan bevindt is het toch noodzakelijk dat ze zowel van hun vader als van hun moeder ondersteuning krijgen. Heel vaak kost het je als ouder veel moeite en kan je het niet altijd voldoende opbrengen om je kinderen op een gezonde manier bij het proces te betrekken. Er moet immers zoveel geregeld worden terwijl de toekomst erg onzeker is. Ook zelf ben je aangedaan door de vele emoties, waardoor het vaak moeilijk is met je kind te praten over de echtscheiding.
Wacht niet met vertellen
Zodra de beslissing om te gaan scheiden is genomen, is het belangrijk om niet te lang te wachten om het te vertellen. Het beste is om dit te doen binnen de week waarin de beslissing is genomen. Net zoals jij en je partner hebben ook de kinderen tijd nodig om het slechte nieuws te verwerken. Geef ze daar wat tijd en ruimte voor en vertel het niet pas de avond voordat papa of mama het huis verlaat.
Vertel het samen
Het is verstandig om het slechte nieuws samen te vertellen en elkaar te ondersteunen bij de moeilijke momenten. Onderschat kids niet, wees eerlijk over de scheiding en biedt de mogelijkheid om open, duidelijk en eerlijk te praten met elkaar over wat er allemaal gaat veranderen.
Vertel zo duidelijk mogelijk wat er aan de hand is. Het is echter niet nodig om alle details te vertellen. Veel zaken die bij een echtscheiding horen zijn nog niet voor een kind geschikt. Hou bij de beslissing wat je wel en niet vertel rekening met de leeftijd van het kind. Probeer ze zo veel mogelijk overzicht te geven in deze moeilijke situatie. Er gaat veel voor ze veranderen, maar er zullen ook dingen hetzelfde blijven. Benadruk die dingen. Hieraan kunnen ze houvast hebben. Laat ze vooral heel erg duidelijk weten dat de scheiding niets met hen te maken heeft; dat zij er niet schuldig aan zijn en dat zij er niets aan kunnen doen. Veel kids zeggen het niet maar denken toch dat zij een oorzaak zijn van de scheiding. Ze hebben het nodig te weten dat hun vader en moeder van ze houden en dat een scheiding daar niets aan verandert.
Vraag hulp
Voor jou als ouder zijn het moeilijke tijden en kan je af en toe wat hulp gebruiken. Ook voor je kind kan je hulp inroepen van je omgeving; opa, oma, leraar, buurvrouw, buurman, vrienden en familie; zij kunnen je kind de nodige steun bieden. Extra aandacht, een luisterend oor, wat afleiding van de vervelende situatie waarin ze zitten. En als je kind even door een ander worden opgevangen heb jij wat extra ruimte om je zaken rondom te scheiding te regelen.
Het is wel van belang dat er duidelijke afspraken gemaakt worden met de omgeving; de scheiding is iets tussen jou en je partner. Het helpt natuurlijk niet als iedereen zich met je scheiding gaat bemoeien. Alle goedbedoelde adviezen kunnen de zaken behoorlijk onoverzichtelijk maken. Met de mensen die je kind wat extra aandacht geven, kan je afspreken dat zij proberen zich zo neutraal mogelijk op te stellen. Dit is voor het kind ook belangrijk. Zij moeten niet tussen allerlei meningen heen en weer geslingerd worden.
Blijf een goede ouder
Na een echtscheiding is het huwelijk voorbij maar niet het gezamenlijke ouderschap. Je kinderen zijn van jullie beiden, en jullie hebben beiden de taak om voor ze te zorgen. Daarom moet de mogelijkheid er zijn om regelmatig contact te hebben met je ex-partner, soms ook met de kinderen erbij. Na het huwelijk zal je elkaar de kinderen ook moeten gunnen. Dit helpt het kind om de echtscheiding eerder te verwerken en beter een plaats te geven.
Onderzoek heeft uitgewezen dat conflicten tijdens, maar vooral ook na een scheiding, een blijvend negatief effect op het kind kunnen hebben. Doorgaans zullen deze conflicten het kind veel verdriet bezorgen en de verwerking van de scheiding extra moeilijk maken. Een scheiding zonder ruzie is vrij zeldzaam. Maar probeer het belang van de kinderen voor ogen te houden en maak geen ruzie waar ze bij zijn. Ook niet na de scheiding.